ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΠΑΝΟΥΣΟΠΟΥΛΟΥ: Η ΠΟΛΥΤΑΛΑΝΤΗ ΚΟΡΗ ΤΗΣ ΜΠΕΤΥΣ ΛΙΒΑΝΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΑΝΟΥΣΟΠΟΥΛΟΥ ΜΑΣ ΣΥΣΤΗΝΕΤΑΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΜΙΑ ΤΡΥΦΕΡΗ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ

Δραστήρια, χαρισματική, αισιόδοξη... Θα μπορούσα να χαρακτηρίσω με πολλά περισσότερα θετικά επίθετα τη Μαργαρίτα Πανουσοπούλου, μια καλλιτέχνιδα που διψά για το καινούργιο, έχοντας προίκα τη μύησή της στο χώρο από τους γονείς της, την ηθοποιό Μπέτυ Λιβανού και το σκηνοθέτη Γιώργο Πανουσόπουλο. Τη συναντήσαμε στο σπίτι της όπου, φιλόξενη και πρόσχαρη, μας μίλησε για τα παιδικά της χρόνια, για τους καταξιωμένους γονείς της, για τις εφηβικές διαφωνίες με τη μητέρα της και για τα επαγγελματικά της βήματα.

 

panousopoulou.jpg

Ας ξεκινήσουμε από τα παιδικά σου χρόνια. Πώς μεγάλωσες, πού, πώς ήσουν ως παιδί;
Γεννήθηκα στην Αίγινα, όπου είχαν μετακομίσει τότε οι γονείς μου. Αν και έφυγα τεσσάρων ετών από το νησί, το λατρεύω. Φέρνω στο νου μου έντονα χρωματιστές εικόνες και συναισθήματα που βίωνα εκείνη την εποχή.

Δηλαδή;
Συναισθήματα ζήλιας, για παράδειγμα. Θυμάμαι, ένα Πάσχα έφεραν δώρο στη μητέρα μου έναν κέρινο κόκορα. Αμέσως θέλησα να παίξω μαζί του, αλλά εκείνη με σταμάτησε λέγοντάς μου: «Όχι, Μαργαρίτα μου, αυτό είναι δικό μου δώρο». Μ'έκαψε τότε η ζήλια, τον πήρα, πήγα στην αυλή και τον... έφαγα. Έχω φωτογραφία στην οποία τρώω τον κέρινο κόκορα!

Μετά απ' αυτό σε μάλωσαν; Γενικά, σε μάλωναν οι γονείς σου;
Όχι. Ήμουν αρκετά ελεύθερη. Δε σου κρύβω ότι ήμουν κακομαθημένη, κυρίως από τη μητέρα μου. Ήμουν ανταγωνιστική, ήθελα να έχουν φύγει όλα τα παιδάκια από την παιδική χαρά για να παίξω.

Δεν έχεις αδέρφια;
Έχω τρία!

Και ήσουν τόσο ανταγωνιστική;
Και όμως. Έβγαζα κακή συμπεριφορά στα παιδάκια, τα δάγκωνα! Μέχρι που η μαμά μου με τιμώρησε, γιατί τραυμάτισα τον παιδικό μου φίλο – με τον οποίο παραμένουμε φίλοι. Η τιμωρία μου ήταν να κάνω ένα χρόνο να τον δω. Κι έτσι σταμάτησα να δαγκώνω τα παιδάκια. Οι γονείς μου ήταν ελαστικοί, αλλά όταν έπρεπε επέβαλαν τα όρια.

Έτσι ήταν με όλα σου τα αδέρφια ή μόνο με σένα;
Τα δύο μεγαλύτερα αδέρφια μου, από τον πρώτο γάμο του πατέρα μου, ήταν στην εφηβεία πριν καν γεννηθώ εγώ. Εκείνα τα μεγάλωσε ο πατέρας μου, ενώ για μένα και την αδερφή μου, τη Δέσποινα, είχε τον πρώτο λόγο η μητέρα μου. Της είχε αφήσει ελεύθερο το πεδίο, έτσι μεγαλώσαμε πιο διαλλακτικά και όχι τόσο αυστηρά όσο τα αδέρφια μας. Φυσικά, συμμετείχε και ο πατέρας μου και μάλιστα με επηρέασε πάρα πολύ.

Συμπεραίνω, λοιπόν, ότι δεν ήσουν υπάκουο παιδί. Αυτό τους δυσκόλεψε και στα σχολικά σου χρόνια;
Εμένα δυσκόλεψε νομίζω πιο πολύ. Έχω έρθει σε κόντρα με τους καθηγητές μου, έχω φύγει από σχολεία... Ήμουν αντιδραστική με το σύστημα, καταλάβαινα ότι είχαμε μια παιδεία σαθρή, που δε μου ταίριαζε.

Πότε συνειδητοποίησες ότι οι γονείς σου ήταν αναγνωρίσιμοι και αγαπητοί στο χώρο τους;
Θα σου πω ένα περιστατικό που μου έχουν διηγηθεί, καθώς δεν το θυμάμαι. Είδα για πρώτη φορά τη μητέρα μου στην τηλεόραση ενώ καθόταν δίπλα μου, και τη ρώτησα: «Μαμά πού είσαι; Εδώ ή εκεί;». Στο Δημοτικό περηφανευόμουν για εκείνη, ήμουν η ψωνάρα του σχολείου. «Η μαμά μου είναι η Μπέτυ Λιβανού» έλεγα.

Δεν ήθελες να κρύβεις τη συγγένειά σου μαζί τους;
Αργότερα, όταν συνειδητοποίησα ότι δεν υπήρχε λόγος να τη διατυμπανίζω. Όμως, στο Δημοτικό έπαιρνα κάτι κι εγώ από την αίγλη της.

Η μητέρα σου είναι μια πολύ όμορφη γυναίκα. Την είχες πρότυπο ή για σένα ήταν πάντα η μαμά σου;
Την έχω τώρα πρότυπο, γιατί τότε την αμφισβητούσα. Ούτως ή άλλως, τους γονείς σου για να τους παραδεχτείς, πρέπει πρώτα να τους αμφισβητήσεις. Όχι για την αγάπη, αλλά για το χαρακτήρα τους. Όχι γιατί σε έφεραν στον κόσμο, αλλά κι επειδή τους σέβεσαι ως προσωπικότητες. Στην εφηβεία ζήλευα πρώτη και καλύτερη τη μαμά μου! Δε θέλω να σου περιγράψω τι γινόταν. Μάχη! Τσακωνόμασταν συνέχεια και για τα πάντα. Η μαμά μου είναι ένας πράος και γλυκός άνθρωπος κι εγώ έχω μοιάσει περισσότερο στον πατέρα μου, ο οποίος τα λέει χύμα και είναι φασαριόζος. Εκείνη αυτό δεν το αντέχει.

Η αδερφή σου έχει κοινά στοιχεία με σένα;
Είναι εντελώς διαφορετική. Είναι έξι χρόνια μικρότερή μου, οπότε δε βιώσαμε παράλληλα την εφηβεία, για να έχει να μας αντιμετωπίσει και τις δύο. Η κόντρα με τη μητέρα μου, πάντως, ήταν περισσότερο έντονη. Όταν απέδειξα κάποια πράγματα στον εαυτό μου σε σχέση με την αξία μου, έπαψα να τη βλέπω ανταγωνιστικά και πλέον είναι διαφορετική η σχέση μας.

Πριν από κάποια χρόνια συνεργαστήκατε και θεατρικά.
Είχα μόλις γυρίσει από την Αγγλία, όπου σπούδασα και εργάστηκα για κάποιο διάστημα, και σκεφτόμουν πως αμέσως θα γινόταν η σύγκριση με τη μητέρα μου. Οπότε, για να το ξορκίσουμε, κάναμε αυτή την παράσταση.

Με τον πατέρα σου έχεις συνεργαστεί;
Έχουμε κάνει κάποια διαφημιστικά, ενώ συνεργαστήκαμε όταν ήμουν 10 ετών, στην ταινία «Ελεύθερη Κατάδυση», όπου έκανα την κόρη της Καρυοφυλλιάς Καραμπέτη. Του το είχα ζητήσει. Ήθελα να γίνω ηθοποιός, είχα το μικρόβιο και του είπα: «Μπαμπά, θέλω να παίξω στην ταινία και θέλω για αμοιβή τόσα χρήματα». Πήρα 50.000 δραχμές!
Λόγω των γονιών σου μεγάλωσες μέσα στον καλλιτεχνικό χώρο. Πώς έβλεπες αυτούς τους ανθρώπους τότε και πώς τους είδες ενήλικη;
Τον ίδιο ενθουσιασμό που μου προκαλούσε ο χώρος όταν ήμουν μικρή, μου τον προκαλεί και τώρα. Νιώθω το ίδιο οικείο συναίσθημα. Αισθάνομαι ότι είναι η πιο σωστή επιλογή για μένα.

Πότε πήρες την οριστική απόφαση να γίνεις ηθοποιός;
Στις αρχές της τρίτης Λυκείου το ανακοίνωσα στους γονείς μου, λέγοντας ότι ήθελα να σπουδάσω στην Αγγλία. Δε μου είπαν κάτι. Βέβαια, γενικώς ήμουν τεμπέλα και ό,τι κι αν ξεκινούσα, δεν το ολοκλήρωνα. Δεν τους είχα δείξει ότι διαθέτω πειθαρχία και αυτοέλεγχο, να θέσω ένα στόχο και να τον πετύχω. Επειδή, λοιπόν, η παιδεία και ο τρόπος σκέψης στην Αγγλία είναι πολύ διαφορετικά, ο πατέρας μου θεωρούσε ότι δεν είχα την κατάλληλη προετοιμασία για να μπω στη σχολή. Χάρηκα πάρα πολύ όταν παραδέχτηκε ότι ήταν σωστή επιλογή για μένα. Πήγα εκεί κι όταν γύρισα για τα Χριστούγεννα ήμουν άλλος άνθρωπος. Είχα μπει σε συγκεκριμένη ρότα. Ήταν μια πολύ ενδιαφέρουσα διαδικασία για μένα.

Σπούδασες στην Αγγλία και δούλεψες εκεί για αρκετό διάστημα. Γιατί επέστρεψες;
Είχα δύο επαγγελματικές προτάσεις εκείνη την περίοδο. Η μία ήταν η θεατρική παράσταση με τη μητέρα μου και η άλλη η κινηματογραφική ταινία του Βασίλη Βαφέα, «Γυναικείες Συνομωσίες». Προέκυψε και άλλη μια θεατρική δουλειά με τον Γιώργο Κοτανίδη, ήρθαν και τα γυρίσματα για το «Νησί» το 2011. Προηγουμένως είχα βρεθεί για ένα μήνα στην Αργεντινή, όπου έκανα σεμινάρια τανγκό, που το λατρεύω. Μετά τα γυρίσματα πήγα και στο Λος Άντζελες, για να δω τι γίνεται κι εκεί.
Μιλάς γι' αυτά τα μέρη λες και ταξίδεψες από την Αθήνα στη Θεσσαλονίκη. Δεν έχουν όλοι την ευκαιρία να το κάνουν.
Τις ευκαιρίες εσύ τις δημιουργείς. Δούλευα, είχα χρήματα, ήθελα να κάνω κάποια πράγματα και μ' αυτές τις προϋποθέσεις δε σε σταματάει κάποιος.

Ανασφάλεια ότι τα χρήματα κάποια στιγμή θα τελειώσουν δεν αισθάνθηκες;
Δεν το βλέπω έτσι. Έχω ξοδέψει πολλές φορές τα τελευταία μου χρήματα για να κάνω αυτό που θέλω. Δεν έχω υποχρεώσεις, δεν έχω να σκέφτομαι κάποιον άλλο εκτός από μένα. Όμως, δε φοβάμαι να μείνω χωρίς χρήματα. Είναι πλέον ντεμοντέ τα λεφτά. Εντάξει, δεν έχουμε χρήματα, δεν πρέπει να βρούμε έναν τρόπο για να τα αποκτήσουμε όμως; Η τύχη βοηθάει τους τολμηρούς.

panousopoulou3.jpg

Μίλησέ μου για το τάνγκο. Διδάσκεις κιόλας, απ' όσο γνωρίζω.
Οι δάσκαλοι του τάνγκο, οι μαέστροι, είναι λίγοι. Όλοι οι υπόλοιποι μοιραζόμαστε τη γνώση που έχουμε. Έτσι λειτουργεί το τάνγκο, είναι ο κώδικάς του. Στη σχολή υπάρχουν οι βασικοί δάσκαλοι, ο Κώστας Θωμαΐδης και η Βάσια Θανοπούλου, κι εμείς οι υπόλοιποι ή κάνουμε κάποιες αντικαταστάσεις ή βοηθάμε στα μαθήματα.

Θα το έκανες πιο επαγγελματικά;
Προς τα εκεί πηγαίνω, όπως φαίνεται.

Πώς επέλεξες την Καισαριανή για να μείνεις;
Τυχαία. Ψάχναμε ν' αγοράσουμε ένα σπίτι είτε εδώ είτε στο Γαλάτσι είτε στο Λυκαβηττό, κι έτυχε αυτό. Ήθελα να είμαι κοντά στο κέντρο, αλλά όχι μέσα.

Πού μένατε πριν;
Όταν γυρίσαμε από την Αίγινα μείναμε στο Ψυχικό και από το 1990 στην Παιανία, όπου ζουν ακόμη οι γονείς μου. Εκεί είναι το πατρικό μου.

Ποια είναι η αγαπημένη σου γωνιά στο σπίτι;
Είναι κάποιες περίοδοι που κάθομαι στο σαλόνι. Τους τελευταίους έξι μήνες προτιμώ το δωμάτιο του υπολογιστή και μερικές φορές θέλω να τα κάνω όλα από το κρεβάτι μου. Αλήθεια, δεν έχω αγαπημένη γωνιά. Είμαι παντού και αλλάζω τη διαρρύθμιση συνεχώς, για να μη βαριέμαι.

Το σπίτι σου είναι ανοικτό για φίλους;
Δεν μπορώ την πολυκοσμία. Κάποια στιγμή, μάλιστα, είχα αποσυνδέσει το κουδούνι, ώστε αν δεν περιμένω κάποιον, να μη μ' ενοχλήσει κανείς. Έχω ένα θέμα με την ιδιωτικότητα. Σαφέστατα και έρχονται φίλοι μου, αλλά όχι του στυλ «Είσαι σπίτι; Έρχομαι».

Ασχολείσαι με το σπίτι; Μαγειρεύεις;
Φυσικά. Αλλά εξαρτάται από το πρόγραμμά μου. Μ' αρέσει να μαγειρεύω, όμως θέλω να έχω χρόνο στη διάθεσή μου, είναι μια διαδικασία ωραία κι έτσι την ευχαριστιέμαι πιο πολύ.

Επαγγελματικά πού σε βρίσκουμε;
Έχω κάνει μια ταινία με τον Βασίλη Βαφέα, το «Ρισάλτο», μαζί με τους Νίκο Πουρσανίδη, Αμαλία Αρσένη, Μαρία Κατσανδρή, Θανάση Κουρλαμπά, Τάκη Παπαματθαίου και Ρίτα Αντωνοπούλου, όμως ακόμη δεν ξέρουμε πότε θα βγει στις αίθουσες, γιατί εξαρτάται από το αν θα πάει σε κάποια φεστιβάλ. Θεατρικά βρίσκομαι στο «Underground», στην Κοραή, μαζί με τον Αλέξανδρο Ζωριδάκη και σε σκηνοθεσία του Νίκου Ορφανού κάνουμε την ρομαντική κομεντί «Romantic Fools». Τέλος, με την ομάδα Todos Tango διοργανώνουμε από τις 13 έως τις 20 Ιουνίου το πολιτιστικό φεστιβάλ με επτά ημέρες αργεντίνικου τανγκό στο «Messonghi Holiday Resort».

ΜΑΡΕΝΑ ΚΑΔΙΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ
Φωτογράφος: Ιωάννα Ρουφοπούλου
Επιμέλεια: Χρήστος Αλεξανδρόπουλος
Μακιγιάζ-Χτένισμα: Χριστίνα Ζώη (d-tales)
Styling συνεργασία: Δήμητρα Σπυροπούλου

 

Διαβάστε περισότερα στο περιοδικό Hello! που κυκλοφορεί.